قرآن مجيد به پيامبر بزرگوار و معصوم چنين خطاب مىكند : « قُلْ إِنِّي أَخافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ » . اگر نافرمانى پروردگارم را بكنم از عذاب روز بزرگ مىترسم . و نيز مىفرمايد : « وَ لَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنا بَعْضَ الْأَقاوِيلِ لَأَخَذْنا مِنْهُ بِالْيَمِينِ ثُمَّ لَقَطَعْنا مِنْهُ الْوَتِينَ » . اگر بر ما افترا ببندد و چيزى را كه نگفته‌ايم از جانب ما بگويد دست او را مىگيريم ( و او را منع مىكنيم ، سپس رگ دلش را قطع مىكنيم ( كه زنده نماند ) نعوذ بالله من شرور انفسنا و سيئات اعمالنا . بلى ملاحظه اين آيات و امثال آن براى هيچ كسى جز تسليمى به خدا و انقياد از دين او پناهگاهى باقى نمىگذارد . سرمد گله اخت - صار مىب - اي - د ك - رد * يك كار از اين دو كار مىبايد كرد يا تن به رضاى دوست مىبايد داد * ي - ا قط - ع نظ - ر ز ي - ار م - ىبايد كرد فى حديث الكافى : « يغفر للجاهل سبعون ذنباً قبل أن يغفر للعالم ذنب واحد » . 11 - رقابت با همكاران : يكى از زشت‌ترين كارها ، رقابت كردن با همديگر است ، البته رقابت در بين اغلب اصناف و احزاب و افراد وجود دارد ، ولى رقابت منفى بين اهل علم دينى زشت‌تر و خطرناك‌تر است . اولًا - رقابت بازى آدمى را آهسته آهسته به ريا و دروغ و افتراء و غيبت و ساير محرمات مهلكه مىكشاند و تقواى او را تباه مىسازد . ثانيا - مقام عالم رقابت باز در نظر مردم سقوط مىكند و همه كس به ضعف نفس او پى مىبرد . ثالثا - راحت فكرى او سلب مىشود و هميشه از موقعيت اجتماعى يا اقتصادى رقيب خود غمناك و متأثر مىگردد ( خسر الدنيا و الآخرة ) . رابعاً - و از همه مهمتر اين كه رقابت دو عالم سبب بىاعتقادى مردم به علما و به دين مىشود ، و نيز سبب مبتلا شدن اطرافيان ساده لوح ملاى رقابت باز ، به معصيت و افترا بستن و دشمنى با اطرافيان طرف ديگر .